Saturday, 20 July 2013

Nukilan hati

Di saat aku kecil ,
Aku saksikan peperangan kalian ,
Aku saksikan penderitaan kalian ,
Aku saksikan perselisihan kalian ,
Kasih sayang makin lama makin hilang ,
Aku dididik menjadi ayah ,
Aku didik diri aku menjadi ibu ,
Di saat kanak2 seusiaku bermain di luar ,
Aku diajar menguruskan rumah ,
Di saat kanak2 seusiaku bermain ditaman ,
Aku dirumah bersedia menyambut ayah pulang dari kerja ,
Di saat kanak2 lain mengulangkaji pelajaran ,
Aku bersiap menidurkan adik2 aku ,
Di saat kanak2 lain dipujuk ibubapa agar berhenti menangis ,
Aku sembunyi menangis dalam selimut saat terpaksa berbohong bila adik bertanya 'mana ma?'
Disekolah , aku pelajar cemerlang ,
Di rumah , aku ibu kepada adik-adik ku ,
Masa silih berganti ,
Aku mula nampak sinar bahagia ,
Mungkin ini nikmat Allah atas kesabaran ,
tapi kini , sinar bahagia yang mula menghilang ,
yang ada cuma rasa kehilangan ,
Kehilangan yang bakal kembalikan kenangan dulu ,
Ya Allah , aku tak setabah nabimu Muhammad yang mampu menanggung segala ujianmu ,
Hanya satu pintaku ,
Kembalikan keluargaku yang dulu ,
Sesungguhnya menangis aku kerana rindu . :')

No comments:

Post a Comment